سيلانوس دي نيگريس

پزشك كرمونايي (برآمدنش در اواخر سده‌ٴ چهاردهم‌)؛ استاد طب در دانشگاه پاويا.
او شرحي بر كتاب نهم الطب المنصوري رازي (نهم ـ2) نوشت‌، كه چهار چاپ قديمي از آن در دست است‌. بايد به‌خاطر داشت كه كتاب نهم‌، در باب اعمال طبي و مربوط به درمان بيماري‌ها از سر تا قدم است‌.

بارتولوميو دا پيزا

پزشك فرانسيسي ايتاليايي (وفات‌: 1401).
بارتولوميو در هنگام وفاتش در سال 1401 بيش از صد سال داشت‌. او رساله‌اي نوشت‌ به‌نام چهل گفتار در بي‌اعتباري دنيا (موعظه‌اي كه در ليتس در باب بي‌اعتباري دنيا ايراد كرده بود) و كتابي به‌نام گزيده‌ٴ پزشكي‌.
اين بارتولوميوي پيزايي را نبايد (مثلاً مانند ماري پياشا) با بارتولوميو دي گرانكي‌، يا بارتولوميو دي سان كنكورديوي دومينيكي اشتباه كرد كه در حدود 1250 در پيزا زاده شد و در سال 1347 در همان شهر درگذشت و كتاب بسيار معروفي نوشت به نام گزيده‌ٴ نقاط معروف‌.

مارسيليو دا سانتا سوفيا

پزشك ايتاليايي‌، كه در حدود سال 1405، درگذشت‌؛ هرچند در يك تاريخ منتشر نشده‌ سال 1411 آمده است‌. او برجسته‌ترين عضو خاندان سانتاسوفيا بود ( ¿ يادداشت مربوط به‌ نيكولو، چهاردهم ـ1). از سال 1367 تا 1381 در پادوا منطق و طب تدريس مي‌كرد. هم‌چنين‌، از جمله‌ٴ پزشكان جان گالئاتسو ويسكونتي (1347ـ1402)، بود و در سال 1390 همراه او از پادوا تبعيد شد. با اين‌كه در سال 1392 اموال مارسيليو به او برگردانده شده بود، خيلي‌زود براي تدريس به پاويا و از آن‌جا به پياچنتزا رفت‌؛ در بولونيا هم بود، ولي مقارن سال‌1400 به پاويا بازگشته بود.
مارسيليو شرح‌هايي بر برخي آثار بقراط، جالينوس‌، رازي و ابن‌سينا، هم‌چنين برخي آثار مستقل نوشت‌.
برخي نسخه‌هاي خطي از نوشته‌هاي كوتاه مارسيليو در دست است‌، كه ممكن است‌ يادداشت‌هاي دانشجويان از درس‌هاي او باشد، از قبيل مسائل مبادي‌، مسائل احساس‌، تحرير الصناعة الطبية جالينوس و غيره‌.

پيترو دا تُسينيانو

پزشك اهل شمال ايتاليا (تولد: نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ چهاردهم‌، وفات‌: حدود 1407). از خانواده‌ٴ ممتاز